Deze film vertelt het inspirerende waargebeurde verhaal van John Davidson, een Schotse pionier wiens openheid en humor de wereld hielpen begrijpen wat het betekent om met het syndroom van Gilles de la Tourette te leven.
In een klein Schots stadje groeit John Davidson (Robert Aramayo) midden jaren 80 op met het syndroom van Gilles de la Tourette. Tegen alle verwachtingen in wordt hij uiteindelijk een baanbrekende, veelgeprezen activist en pleitbezorger voor zijn lotgenoten in het Verenigd Koninkrijk.
I Swear volgt John vanaf zijn vijftiende, wanneer plotselinge vocale en fysieke tics zijn leven ontwrichten in een tijd dat Tourette nauwelijks werd herkend. Jaren van isolatie, angst en schaamte volgen, totdat hij op latere leeftijd Dottie ontmoet. Met deze nuchtere moeder van een oude schoolvriend krijgt hij een onverwachte, levensveranderende band. Dankzij haar onwankelbare steun vindt John opnieuw vertrouwen, richting en een plek in de wereld.
Kirk Jones’ filmtitel heeft een dubbele betekenis: ‘I swear’ verwijst niet alleen naar de scheldwoorden die voortdurend ontsnappen aan de hoofdpersoon, maar ook naar zijn herhaaldelijke belofte dat hij het niet zo bedoelt en er geen controle over heeft. Een perfecte samenvatting van de dunne lijn waarover de film zich behendig beweegt: enerzijds wordt erkend hoe grappig Davidsons tics en gevloek op het eerste gezicht lijken; anderzijds wordt pijnlijk duidelijk hoe moeilijk ze zijn leven kunnen maken.
Hij krijgt zijn diagnose in een tijd waarin nog maar weinig bekend is over Gilles de la Tourette. Wat voor anderen gewoon een nachtje stappen is, is voor Davidson een hele onderneming. Filmmaker Kirk Jones (Waking Ned Devine) kiest ervoor niet te focussen op die problemen, maar op de mensen die hem steunen. Mede dankzij een geweldige cast onder leiding van Robert Aramayo (The Rings of Power) die van Davidson een veelzijdig personage maakt, levert de filmmaker een echte publiekslieveling af, die laat zien hoe belangrijk onderwijs, begrip en acceptatie zijn.
‘I Swear’ is een film die het hart op de juiste plaats heeft zitten. Een film die je laat lachen en huilen. Maar vooral een film die ons nog meer laat omkijken naar elkaar. Ook al zijn we allemaal anders, we blijven allemaal mens. En elk mens verdiend een goed leven. Een pareltje van een film.'
Cinemagazine
‘Aanstekelijke Britse tragikomedie over leven met Tourette’
Trouw
‘Het op momenten droevige ‘I Swear’, over leven met tourette in een omgeving vol onbegrip, kent ook humor en warmte’
De Volkskrant