Het leven van de slimme, grappige John Davidson ziet er in 1983 veelbelovend uit. De getalenteerde voetbalkeeper droomt van een professionele carrière en ook op school hoort hij bij de besten. Maar dan begint hij opeens ongecontroleerd te vloeken en bewegen. In een tijd waarin Gilles de la Tourette zelfs door artsen nog nauwelijks begrepen werd, raakt hij buitengesloten van de wereld om hem heen: hij wordt gepest op school en de relatie met zijn familie verslechtert. John trekt zich steeds meer terug, gebukt onder angst, schaamte en eenzaamheid. Alles verandert wanneer hij als twintiger Dottie ontmoet, de nuchtere moeder van een oud-klasgenoot bij wie onlangs terminale kanker is vastgesteld. De onverwachte band die tussen hen ontstaat verandert Johns leven: met Dottie’s onvoorwaardelijke steun vindt hij een belangrijk doel en het zelfvertrouwen om zichzelf te zijn.
Eerlijk, grappig en diepmenselijk. I Swear vertelt het inspirerende, waargebeurde verhaal van de Schot John Davidson, een vooraanstaande woordvoerder voor Tourette die met zijn oprechtheid, veerkracht en humor de wereld helpt inzien wat het betekent om te leven met de aandoening. Met de verfilming van Johns verhaal onderstreept regisseur Kirk Jones niet alleen het belang van educatie, begrip en acceptatie rondom Tourette, maar toont hij tegelijkertijd de kracht van vriendschap en communities. Mede dankzij een geweldige cast onder leiding van Robert Aramayo weet I Swear vele harten te raken. De film won dit jaar de IFFR Publieksprijs en werd daarnaast bekroond met drie BAFTA’s, waaronder Beste Acteur voor Aramayo en zijn ontroerende vertolking van Davidson.
‘I Swear’ is een film die het hart op de juiste plaats heeft zitten. Een film die je laat lachen en huilen. Maar vooral een film die ons nog meer laat omkijken naar elkaar. Ook al zijn we allemaal anders, we blijven allemaal mens. En elk mens verdiend een goed leven. Een pareltje van een film.'
Cinemagazine
‘Aanstekelijke Britse tragikomedie over leven met Tourette’
Trouw
‘Het op momenten droevige ‘I Swear’, over leven met tourette in een omgeving vol onbegrip, kent ook humor en warmte’
De Volkskrant