Het openhouden van scholen in Oekraïne is een poging om een deel van het normale leven van vóór de oorlog te behouden. Zonder interviews of reconstructies biedt Timestamp een intiem en direct inzicht in het dagelijks leven van leerlingen en leraren, zowel aan het front als in veiligere gebieden. De docu observeert hoe scholen functioneren, fysiek en online, en hoe het lesgeven doorgaat te midden van luchtalarmen, onderkomens en onzekerheid.
Door leerlingen en leraren een jaar lang te volgen, toont de film hoe een samenleving onder extreme druk probeert vast te houden aan menselijkheid, structuur en hoop. De oorlog is overal voelbaar, ook al blijft ze vaak buiten beeld: het licht schijnt, lessen gaan door, maar de dreiging is voortdurend aanwezig. Timestamp benadrukt de veerkracht, moed en toewijding van mensen die midden in een oorlog proberen hun kinderen een toekomst te geven.
De film is geregisseerd door Kateryna Gornostai (Stop-Zemlia). Bij de première in Berlijn werd Timestamp genomineerd voor de Gouden Beer en geselecteerd voor Film Fest Gent (nominatie Grand Prix voor Beste film) en IDFA.
