Marina verloor op jonge leeftijd haar ouders. Als de aspirant-filmmaker in de zomer op zoek gaat naar haar wortels in het noordwestelijke kustgebied van Spanje, komt ze terecht in een web van tegenstrijdige herinneringen en hartverscheurende ontdekkingen. De Spaanse filmmaker Carla Simón baseerde dit weemoedige, zonovergoten portret op eigen ervaringen.
Maakt een gedeelde bloedband je automatisch familie? De 18-jarige Marina (Llúcia Garcia) reist – gewapend met een camcorder – af naar de Atlantische kust van Spanje. In het zonnige Vigo ontmoet ze voor het eerst de familie van haar vader, van wie ze een handtekening nodig heeft voor de aanvraag van een beurs. Ze maakt er kennis met een hele hoop ooms, tantes, neven en nichten, die enerzijds warm en gastvrij zijn, maar ook prikkelbaar en afstandelijk. Terwijl Marina zich met allerlei puzzelstukjes een beeld van haar ouders probeert te vormen, krijgt ze te maken met tegenstrijdige herinneringen en hartverscheurende nieuwe informatie.
Met Romería (‘pelgrimstocht’) deelt Carla Simón een intiem stukje autobiografische fictie dat pijnlijk laat zien dat we onze ouders nooit helemaal kunnen kennen. Zowel Llúcia Garcia als de verpletterend mooie Galicische kust spelen een schitterende hoofdrol in deze film, die laat zien dat films maken – en verhalen vertellen in het algemeen – een meeslepende manier is om een ongrijpbaar verleden te verwerken. In Spanje was de film al een groot succes, met lovende reviews: ‘Intiem en visueel indrukwekkend drama’.
