In het kader van Internationale Vrouwendag geeft filmkenner Gerlinda Heywegen op 8 maart een inleiding bij deze feministische klassieker uit 1970. Wanda, van de vroeg gestorven acteur en filmmaker Barbara Loden, belicht aangrijpend het lot van een gescheiden moeder op drift. Ze wordt fenomenaal neergezet door Loden, die ook tekende voor scenario en regie.
Wanda werd bij verschijning lovend ontvangen en won onder meer de prijs voor Beste buitenlandse film in Venetië. De film maakte indruk als portret van een vrouw die weinig keus heeft in haar leven, zichzelf als onmondig beschouwt en voortdurend in handen valt van verkeerde mannen, onder wie een bankrover. Mede dankzij de restauratie in 2010 (door UCLA Film & Television Archive, met steun van Gucci en The Film Foundation) groeide Wanda uit tot boegbeeld van de Amerikaanse feministische cinema, gemaakt door een vrouw die evenveel aandacht verdiende als de grensverleggende mannelijke makers van het nieuwe Hollywood. De film zou Lodens eerste en laatste lange speelfilm blijven.
Loden filmde met een kleine crew en zette de camera dicht op het hoofdpersonage, dat zo uit de werkelijkheid leek weggelopen. Loden in The New York Times: “Ik was zelf een type als Wanda. Ik kwam uit een arme streek, waar de mensen het moeilijk hebben. Ze hebben geen tijd om met enige afstand naar hun omgeving te kijken. Ze moeten van dag tot dag het hoofd boven water zien te houden. Ze zijn niet dom. Ze zijn onwetend.”
Anders dan de Wanda uit haar film wist Loden zich te ontworstelen aan haar milieu. Ze acteerde op Broadway (onder andere in Arthur Millers toneelstuk After the Fall), speelde in films van Eliza Kazan (ook haar echtgenoot) en maakte met Wanda naam als een van de (zeer) weinige vrouwelijke regisseurs die destijds een independent film in de theaters wisten te krijgen. Terwijl regisseurs als Martin Scorsese, Francis Ford Coppola, Peter Bogdanovich en Dennis Hopper eind jaren zestig furore maakten als de mannen van het ‘nieuwe Hollywood’, werkte Barbara Loden (1932-1980) in stilte aan haar independent meesterwerk Wanda.